Teraz jest 20 gru 2014 19:01


Strefa czasowa: UTC + 1 [ DST ]


Loading



Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 4 ] 
Autor Wiadomość
PostNapisane: 15 lip 2005 09:35 
Offline
Raczkujący
Raczkujący

Dołączył(a): 30 cze 2005 20:59
Posty: 25
Cytuj:
DYSTROFIA MIĘŚNIOWA TYPU DUCHENNE’A (DMD)

Dystrofia mięśniowa typu Duchenne’a (DMD) jest najczęstszą i najcięższą z postępujących dystrofii mięśniowych.

1. PRZEBIEG CHOROBY

Choroba dotyczy chłopców, u których pierwsze objawy zauważalne dla otoczenia pojawiają się najczęściej w momencie rozpoczęcia samodzielnego chodzenia. W rzeczywistości dzieci te są chore od urodzenia. W większości zaczynają chodzić od 18. miesiąca życia i wówczas okazuje się, że są mniej sprawne ruchowo od rówieśników: nie biegają, często się przewracają.
Około 3-4 roku życia pojawia się przerost mięśni łydek, niekiedy także pośladków i mięśni naramiennych, chód staje się kołyszący. Stopniowo zaburzenia chodu postępują, widoczne stają się trudności we wchodzeniu na schody, wstawanie z pozycji leżącej do siedzącej i stojącej (dziecko pomaga sobie opierając się rękami na udach – wstawanie „po sobie”).
Postępujący przykurcz ścięgien Achillesa spowodowany skracaniem mięśni łydek wskutek ich włóknienia i pogłębiająca się lordoza lędźwiowa, powstająca na skutek osłabienia mięśni przykręgosłupowych powodują, że dzieci zaczynają chodzić „kaczkowato”, na palcach, z brzuchem wysuniętym do przodu. Dołącza się niedowład ksobny kończyn górnych, widoczny staje się zanik mięśni ud oraz zanik mięśni pasa barkowego z objawem luźnych barków.
Choroba postępuje, ok. 9-10 roku życia chłopcy ci nie mogą samodzielnie wstawać oraz siadać, chód możliwy jest tylko z pomocą, wreszcie w okresie między 10 a 14 rokiem życia przestają samodzielnie chodzić. Powstają dalsze przykurcze stawowe, zniekształca się kręgosłup.
Okres przeżycia chorych z dystrofią mięśniową typu Duchenne’a jest różnie długi. Największym zagrożeniem są infekcje oskrzelowo-płucne trudno poddające się leczeniu z powodu postępującego osłabienia mięśni oddechowych i zniekształcenia klatki piersiowej.
Poza defektem ruchowym u 40-60% dzieci z dystrofią typu Duchenne’a stwierdza się lekki stopień upośledzenia umysłowego.

2. DZIEDZICZENIE

Dystrofia mięśniowa typu Duchenne’a jest genetycznie uwarunkowanym schorzeniem, które dziedziczy się w sposób recesywny sprzężony z płcią (chromosomem X), co oznacza, że chorują chłopcy, natomiast nosicielkami genu dystrofii zlokalizowanego na krótkim ramieniu chromosomu X są kobiety. Prawdopodobieństwo przekazania go potomstwu wynosi więc 50%, natomiast prawdopodobieństwo posiadania chorego syna wynosi 25% (w podobny sposób dziedziczone są np. hemofilia i daltonizm). Oznacza to w przypadku chłopca – wystąpienie objawów choroby, natomiast u dziewczynki – nosicielstwo.
Matka chorego z dystrofią mięśniową typu Duchenne’a może nie być nosicielką genu dystrofii i wówczas wystąpienie u dziecka choroby związane jest z nową mutacją zachodzącą podczas podziału komórki jajowej. Tłumaczy to istnienie przypadków dystrofii u osób z negatywnym wywiadem rodzinnym. Częstość występowania takich mutacji szacuje się na ok. 1/3 wszystkich chorych. Prawdopodobieństwo powtórzenia się choroby w tej samej rodzinie jest wówczas bardzo małe. Z drugiej strony należy podkreślić, że negatywny wywiad rodzinny nie oznacza zawsze, że przypadek dystrofii mięśniowej typu Duchenne’a jest efektem jednorazowej mutacji. Może ona bowiem powtórzyć się w danej rodzinie w kolejnych generacjach.

3. ISTOTA CHOROBY

Wynikiem obecności genu chorobowego na poziomie komórki mięśniowej jest brak dystrofiny – białka tworzącego „szkielet” komórki mięśniowej. W warunkach prawidłowych synteza jej uruchamiana jest już w życiu płodowym. Rola jej polega na „uszczelnianiu” błony komórkowej, dzięki czemu zachowuje ona selektywną przepuszczalność (m. in. nie wypuszczając enzymów na zewnątrz, a jonów wapnia do komórki).
W dystrofii mięśniowej Duchenne’a dystrofina jest całkowicie nieobecna lub jej ilość jest bardzo zredukowana. Dochodzi w związku z tym do przechodzenia enzymów (kinaza kreatynowa, aldolaza, transaminazy) na zewnątrz błony komórkowej. Powoduje to wzrost ich poziomu w surowicy krwi znacznie powyżej normy. Do komórki wnikają natomiast bez przeszkód jony wapnia, co powoduje jej martwicę, stymulację fibroblastów i rozrost tkanki włóknistej w miejscu tkanki mięśniowej.

4. DIAGNOZA

Dla rozpoznania choroby – poza obrazem klinicznym i wywiadem rodzinnym – mają znaczenie pomocnicze badania diagnostyczne. Należą do nich wspomniane wyżej oznaczenia poziomu enzymów mięśniowych w surowicy krwi. Wartości znacznie przewyższające normę (nawet stukrotnie) stwierdza się już u najmłodszych dzieci, które mogą jeszcze nie wykazywać klinicznych objawów choroby.
Pomocne w ustaleniu rozpoznania jest także badanie EMG (elektromiogram), które u chorych z dystrofią mięśniową typu Duchenne’a wykazuje typowe cechy mięśniowe: małe, krótkie potencjały polifazowe, zaburzenia gradacji zapisu wysiłkowego. Badanie to nie może być jednak podstawą rozpoznania.
Więcej danych można uzyskać na podstawie badania wycinka mięśniowego pobranego drogą biopsji z ramienia lub uda chorego. Charakter i nasilenie zmian degeneracyjnych umożliwiają rozpoznanie dystrofii mięśniowej, a stwierdzenie braku dystrofiny potwierdza podejrzenie dystrofii typu Duchenne’a.

5. DIAGNOZA NOSICIELSTWA

Dla rodziców dziecka z dystrofią mięśniową typu Duchenne’a niezwykle istotna jest odpowiedź na pytanie, czy matka jest nosicielką genu dystrofii. Najprostszym sposobem odpowiedzi na to pytanie jest dokładne zebranie wywiadu rodzinnego ze zwróceniem uwagi na występowanie wśród członków rodziny chłopców z objawami choroby mięśni (pewne nosicielstwo jest wówczas, gdy rodzona siostra badanej kobiety ma syna z dystrofią mięśniową typu Duchenne’a lub gdy rodzony brat badanej ma objawy choroby).
Istnieje także kilka testów laboratoryjnych pozwalających na określenie z dużym prawdopodobieństwem, czy matka dziecka z dystrofią mięśniową typu Duchenne’a jest nosicielką defektywnego genu. Najszerzej stosowane jest oznaczenie poziomu enzymów mięśniowych (kinaza kreatynowa, aldolaza) w surowicy krwi. Wzrost ich u nosicielek jest, co prawda, mniejszy niż u chorych, ale zwykle wyraźnie przekracza normę. Ten test wypada dodatnio u około 2/3 nosicielek. Ujemny wynik testu nie wyklucza możliwości nosicielstwa, ponieważ poziom badanych enzymów może wykazać nawet dzienne wahania u tej samej osoby.
Najpewniejszym potwierdzeniem nosicielstwa jest stwierdzenie u badanej kobiety genu dystrofii na chromosomie X. Test ten polega na wyizolowaniu z komórek krwi osób badanych (matka chorego, jej siostra, ewentualnie jej córka, chory członek rodziny – brat matki lub syn) kwasu dezoksyrybonukleinowego (DNA), w którym zawarta jest całość informacji genetycznej dotyczącej każdego człowieka. Przy użyciu odpowiednich technik laboratoryjnych możliwa jest identyfikacja defektu w genie odpowiedzialnym za produkcję dystrofiny. Badanie to pozwala również na pewne potwierdzenie (lub wykluczenie) choroby u płodu. Wykorzystywane są wówczas komórki pochodzące z płynu owodniowego pobranego drogą amnopunkcji.

6. LECZENIE

Nie ma dotychczas farmakologicznego leczenia lub innego sposobu zahamowania postępu choroby. Podawanie środków farmakologicznych nie jest dostatecznie uzasadnione, nawet jako forma leczenia objawowego. Można natomiast podawać witaminy z grupy B i preparaty mono- i trójfosforanów ułatwiających metabolizm mięśni. Stosowanie innych preparatów witaminowych nie jest wskazane, gdyż przy braku udowodnionej skuteczności stymulują apetyt i mogą prowadzić do otyłości, którą osoby z defektem ruchowym są szczególnie zagrożone.
Bardzo polecana jest natomiast właściwa dieta zapewniająca podaż pełnowartościowego białka roślinnego i zwierzęcego, a także naturalnych witamin i składników mineralnych zawartych w owocach i warzywach. Szczególnie zalecane są ryby. Ograniczyć natomiast należy produkty mączne, z dużą zawartością cukrów oraz tłuszcze.
Duże znaczenie dla przedłużenia sprawności chorych i ich zdolności do samodzielnego poruszania się ma postępowanie rehabilitacyjne i właściwe zaopatrzenie ortopedyczne.
Właściwa rehabilitacja ruchowa polega na systematycznych, bezoporowych ćwiczeniach poszczególnych grup mięśni. Ćwiczenia nie mogą powodować zmęczenia dziecka. Rehabilitacja umożliwia opóźnienie powstawania przykurczów, może także zwalniać proces włóknienia i zaniku mięśni powodowany nieczynnością.
Ćwiczenia oddechowe zapobiegają częstym infekcjom dróg oddechowych oraz wspomagają ich leczenie.
Przy większych zniekształceniach sylwetki zabiegi ortopedyczne (np. w niektórych przypadkach wydłużenie ścięgien Achillesa i operacja skrzywienia kręgosłupa) oraz zaaparatowanie i gorsety umożliwiają chorym przedłużenie zdolności samodzielnego poruszania się a także prawidłowego oddychania i krążenia.
Rozwój genetyki molekularnej może w przyszłości dać szansę leczenia chorym na dystrofię mięśniową typu Duchenne’a, a także inne choroby uwarunkowane genetycznie.


źródło: [url=http://www.idn.org.pl/czestochowa/mstow/tzchmcz/INDEX_pliki/Dystrofia%20mięśniowa%20typu%20Duchenne%20(DMD).doc] Towarzystwo Zwalczania Chorób Mięśni (broszura DYSTROFIA MIĘŚNIOWA TYPU DUCHENNE’A (DMD) Warszawa 2003)[/url]


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł:
PostNapisane: 09 sie 2006 18:59 
Offline
Administrator
Administrator
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 02 maja 2005 12:00
Posty: 13262
Lokalizacja: Kraków
Ze świata nauki; 2006-08-01 [PAP]

Myszy wyleczone z dystrofii

Zespołowi dr Mani Mahadevan z University of Virginia udało się w pełni przywrócić funkcjonowanie serca i mięśni szkieletowych u myszy. Być może w podobny sposób uda się pomóc ludziom z chorobami mięśni.

Leczenie zastosowane u myszy polegało na neutralizacji toksycznego mRNA. Najpierw wyhodowano szczep myszy, których nieprawidłowe DNA może być włączane lub wyłączane przez podawanie im wody z antybiotykiem lub czystej wody. 'Włączone' myszy wykazywały wszelkie objawy dystrofii miotonicznej. Po 'wyłączeniu' DNA powracały wszelkie normalne funkcje mięśni szkieletowych i serca u większości myszy (chociaż nie u wszystkich).

Choć leczenie nie jest skuteczne w 100 procentach, naukowcy wierzą, że dowiedli możliwości odwracania dystrofii mięśniowej dzięki hamowaniu ekspresji DNA i neutralizacji toksycznego mRNA. Przy okazji potwierdziło się, że właśnie toksyczne mRNA jest przyczyną patologii. Niestety, do leczenia ludzi w podobny sposób jeszcze daleko.

źródło: esculap.pl

_________________
Pozdrawiam serdecznie-Marta
Obrazek
Blog Asi - zapraszam


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł:
PostNapisane: 09 wrz 2006 00:33 
Offline
Administrator
Administrator
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 02 maja 2005 12:00
Posty: 13262
Lokalizacja: Kraków
Ze świata nauki; 2006-08-31 [PAP]

Zmiana ekspresji genu LARGE lekiem na dystrofię mięśniową

Naukowcy z Howard Hughes Medical Institute z Uniwersytetu Stanu Iowa pod kierunkiem Kevina Campbella odkryli, że w wielu przypadkach dystrofii, m.in. we dystrofii Fukuyamy czy zespole Walkera-Warbuga, mutacjom ulegają geny kodujące enzymy zwane glukotransferazami.

Glukotransferazy są odpowiedzialne m.in. za dołączanie reszt cukrowych do alfa-dystroglikanu.

Alfa dystroglikan jest białkiem związanym z dystrofiną. Alfa dystroglikan wiąże laminę w komórkach mięśni nadając im właściwy kształt. Jednak bez przyłączonych reszt cukrowych dystroglikan nie może pełnić swoich funkcji.

Jedną z takich glukotransferaz, której mutacja powoduje dystrofię mięśniową typu ID, jest enzym LARGE.

Naukowcy wykazali, że przywrócenie aktywności enzymu lARGE chroni komórki mięśni myszy przed rozwinięciem dystrofii. Co więcej, nadprodukcja LARGE przywraca odpowiednią glikozylację i biologiczną funkcję białka alfa-dystroglikanu, co hamuje rozwój już rozpoczętej choroby.

Wydaje się więc, że oddziaływania na poziom enzymu LARGE pomoże zapobiegać i leczyć niektóre typy wrodzonych dystrofii mięśniowych, poza niestety najczęstszą - dystrofią mięśniową Duchenne'a, gdzie zmutowany jest gen dystrofiny położony na chromosomie X.

źródło: esculap.pl

_________________
Pozdrawiam serdecznie-Marta
Obrazek
Blog Asi - zapraszam


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł:
PostNapisane: 06 maja 2007 12:17 
Offline
Administrator
Administrator
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 02 maja 2005 12:00
Posty: 13262
Lokalizacja: Kraków
Naukowcy odkryli, jak leczyć dystrofię mięśniową
2007-04-23

Główny autor pracy, doktor Lee Sweeney z University of Pennsylvania School of Medicine, tak mówi o nowym odkryciu: "Jest to terapia nowej generacji, która może pomóc wielu pacjentom z różnymi chorobami genetycznymi spowodowanymi tą samą mutacją".

Nowy lek opracowany przy współpracy specjalistów z firmy South Plainfield, NJ-biotech nazywa się PTC124, a mechanizm jego działania polega na wiązaniu się do struktury rybosomu syntetyzującego białko na podstawie matrycowego RNA.

Lek pozwala rybosomowi przesunąć się wzdłuż zmutowanego genu, mimo że w środku sekwencji kodującej białko znajduje się tzw. kodon stop (nakazujący zakończenie syntezy) i dzięki temu powstaje całe białko.

PTC124 wiąże się z rybosomami we wszystkich rodzajach komórek myszy z chorobą DMD, dzięki czemu - pomimo mutacji w genie dystrofiny każącym przerwać syntezę - powstaje białko o prawidłowej długości.

Jednocześnie lek nie powoduje ignorowania przez rybosomy kodonów stop w miejscach, gdzie są one niezbędne.

Dzięki zastosowaniu PTC124 u myszy z DMD dochodzi do nagromadzenie wystarczającej ilości dystrofiny, żeby mięśnie zaczęły pracować prawidłowo.

Naukowcy poddali zwierzęta niezbędnym testom i wykazali, że doszło u nich do regeneracji mięśni.

Autorzy pracy mają nadzieję, że PTC124 będzie skuteczny w leczeniu wielu chorób spowodowanych podobnymi zaburzeniami syntezy białka, które dotychczas nie są uleczalne.

źródło: esculap.pl

_________________
Pozdrawiam serdecznie-Marta
Obrazek
Blog Asi - zapraszam


Góra
 Zobacz profil  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 4 ] 

Strefa czasowa: UTC + 1 [ DST ]



Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników


Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów

Szukaj:
Skocz do:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group, NOTIX